Film został mi polecony przez znajomą. Został zrealizowany w 1969 czyli dawno temu. I oglądając go czuje się jak długa drogę kino przebyło od tamtego czasu. Film Zanussiego jest krótki (1 godz. 15) a akcja toczy się niezwykle leniwie. Jesteśmy na wsi w środku polskiej surowej zimy. Młody naukowiec robiący niezwykłą karierę odwiedza swego przyjaciela ze studiów, który również zapowiadał się na utalentowanego i skazanego na sukces naukowca, a który nagle zrezygnował z pracy i zaszył się na wsi. Co stoi za tak zaskakującą decyzją? Gość nie potrafi tego zrozumieć. Odbiera tę decyzję jako chwilowy kaprys, jednak nie pojmuje jak może on trwać już tyle lat.
I to jest sedno tego filmu. Ukazuje w jak różny sposób mogą żyć osoby, które kiedyś miały ze sobą tyle wspólnego. Jaki sens można nadać swojemu życiu.
Film może znudzić. Ale też skłania do refleksji, a tej nigdy nie za wiele :)
"Struktura kryształu", reż. Krzysztof Zanussi, Polska, 1969
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz