Wyznaję

 Nie wiem dlaczego tak późno przeczytałam tę książkę, ale zastanawiam się czy kiedyś czytałam coś równie dobrego. Tak, tak, oto jedna z najlepszych powieści jakie znam!

Trudno ją opisać kilkoma zdaniami. Jest to dzieło niezwykłe, wielowątkowe i wielowymiarowe. Jak to ładnie ktoś powiedział to "powieść-katedra".

Narratorem i głównym bohaterem jest Adrian, który opowiada swoje życie (co ciekawe, czasem w pierwszej, czasem w  trzeciej osobie). I ten wątek spaja całość. Natomiast mamy tu mnóstwo innych wątków przedstawiających niezwykłe losy osób żyjących w bardzo różnych środowiskach i różnych czasach: od średniowiecza do współczesności.

Bohater powieści wyznaje, że chciałby napisać powieść o złu i pięknie mu to się udaje. Absolutnie zachwycały mnie fragmenty gdzie nakładały się na siebie różne historie ukazując uniwersalizm losów ludzkich i mechanizmu zła. Porównanie inkwizycji i nazizmu to prawdziwy majstersztyk!

Adrian jest gruntownie wykształconym człowiekiem o bardzo bogatej i rozległej wiedzy. To bardzo ciekawe domyślać się odesłań do innych autorów i powieści. To również muzyk o wysublimowanym guście. Tak lektura to prawdziwy raj dla erudytów! (ja mogę się tylko tego domyślać ;)

Natomiast najciekawsze jest to, że jest to również książka sensacyjna. Mamy tu wiele tajemnic, wiele intryg. Nie na wszystkie pytania odnajdziemy odpowiedzi.

Książka, którą absolutnie trzeba przeczytać!

Jaume Cabre, "Wyznaję", Marginesy, 2013.