Powieść składa się z dwóch części. W pierwszej poznajemy Anthony'ego - głównego bohatera oraz jego przyjaciół, w szczególności nowo przybyłego ucznia - Adriana. Cała paczka jest pod wielkim wrażeniem inteligencji i niezależności Adriana, konkurują między sobą, aby zostać jego "najlepszym" przyjacielem. To lata ich wczesnej młodości spędzonej głównie na nauce, w bardzo purytańskim jeszcze społeczeństwie. Ten spokojny czas zostaje przerwany na moment samobójstwem kolegi i krążącymi na ten temat plotkami, jakoby próbował w ten sposób uciec przed konsekwencjami ciąży swej nieletniej dziewczyny.
Życie wraca jednak do normy. Chłopcy kończą szkołę i zaczynają studia. Adrian, jako najwybitniejszy z nich, studiuje na uniwersytecie w Cambridge. To również czas pierwszych podbojów miłosnych i pierwszych rozczarowań. Anthony przez krótki czas spotyka się z Veronicą, nawet spędza weekend u jej rodziny, jednak ich związek szybko się kończy. Wkrótce okazuje się, że jego była dziewczyna spotyka się z Adrianem.
Po skończonych studiach Anthony wyjeżdża na wiele miesięcy do USA. Po powrocie dowiaduje się, że Adrian popełnił samobójstwo. Niestety, nikt nie potrafi wytłumaczyć powodu. Sam Adrian zostawił list, w którym tłumaczy, że miał prawo zrezygnować z tego daru, o który sam nie prosił.
Akcja drugiej części powieści dzieje się czterdzieści lat później. Anthony w tym czasie zdążył się ożenić, mieć córkę, rozwieść, przejść na emeryturę. Pewnego dnia otrzymuje informację o otrzymaniu spadku od mamy Veroniki, kobiety którą widział jeden jedyna raz w swoim życiu. Odziedziczył po niej dokumenty i niewielką ilość pieniędzy. Dokumentem okazuje się być dziennik Adriana będący w posiadaniu Veroniki, która nie ma zamiaru go oddać.
Zaintrygowany, Anthony kontaktuje się z Veroniką. To co odkryje zbulwersuje go i sprawi, że zupełnie przewartościuje swoje życie.
Ostrzegam, że nie jest to łatwa lektura, jednak polecam.
Chciałam jeszcze dorzucić ciekawostkę na temat tłumaczeń. "The Sens of an Ending" został przetłumaczony na polski jako "Poczucie kresu". Jednak wersja francuska, którą przeczytałam zatytułowana jest "Une fille, qui danse" czyli... "Dziewczyna, która tańczy".
Julian Barnes "Poczucie kresu", Świat Książki, 2012.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz